Het Stadhuisconcert van zaterdagmiddag 20 juli in het Oude Stadhuis van Tholen is een ontdekkingsreis tot het vinden van een symbiose tussen muziek uit Holland en Vlaanderen.

Op uitnodiging van de Stichting Anthonie Keldermans Concerten, vernoemd naar de Vlaamse architect van dit uit 1460 daterende Stadhuis, zal het Vlaamse viool-piano duo Fedra Coppens en Peter Verelst muziek uitvoeren van o.a. Willem Pijper en Marinus de Jong.

Coppens en Verelst

Boeiende periode

De eerste jaren van de 20e eeuw waren boeiende tijden in het Europese muzikale landschap. Terwijl sommigen, zoals Richard Strauss of Gustav Mahler, de laat-romantische schrijfstijl verder uitdiepten, waren vele anderen op zoek naar andere paden. Arnold Schönberg brak abrupt en finaal met het tonale systeem waarop al eeuwenlang de fundamenten van de Westerse muziek rustten, anderen zochten inspiratie in de volksmuziek.

Claude Debussy

Vorige eeuw

In Frankrijk was het bovenal Debussy die met zijn zinnelijke en bijna voluptueuze en verfijnde schrijfstijl de weg bereidde voor al wie na hem kwam. Zijn invloed strekte zich zeker uit tot in Nederland, waar Willem Pijper, zeer geboeid door de laatste evoluties in de muziek, in 1919 als 25-jarige zijn 1e vioolsonate schreef. Het werk volgt 1 jaar na de vioolsonate van Debussy, diens laatste werk voor zijn overlijden in 1918, en is hierop duidelijk geïnspireerd. Ook hier zijn er eerst enkele aarzelende en zachte piano-akkoorden vooraleer de viool zijn eerste frases aanvangt. Het tweede deel is een bijna groteske wals met de nodige humoristische effecten in de polymetrische schriftuur, waarbij in een lange passage de piano volhardt in een 3/4 begeleiding (als in een wals), terwijl de viool in een 4/4 metrum daartegenin een melodie tracht te zingen. Het laatste deel opent als een perpetuum mobile in de piano (wederom zoals in de finale bij Debussy) terwijl de viool pizzicato een stijgende en dalende figuur inzet. Even later komen reminiscenties aan het eerste deel tevoorschijn, waarna de muziek abrupt wordt onderbroken om plaats te maken voor een trage, lange en Romantische coda, bijna als in het traag deel van een Mahler-symfonie. Deze passage, die dit werkt pianissimo afsluit, voelt bijna als een vaarwel aan de Romantiek, en besluit dit uitermate boeiende werk met een laatste terugblik naar wat was maar niet meer zal zijn.

Nadia Boulanger

Nadia Boulanger

Enkele jaren voor Pijper werd in Frankrijk Nadia Boulanger geboren, die zou uitgroeien tot één van de grandes dames in de Franse muziek, bekend als pedagoge, componiste en bevriend met alle vooraanstaande musici. Nadia beweerde altijd dat haar talent veel kleiner was dan dat van haar jongere en helaas erg jong gestorven zus Lili. Die laat ons niet meer dan enkele, voornamelijk vocale werken, na. De twee werkjes voor viool en piano, “Nocturne” en “Cortège” zijn verrukkelijke miniaturen. De nocturne bekoort met zijn heldere lijnen en transparante textuur, terwijl in de cortège met de nodige humor een bijna naïeve kinderlijke melodie telkens anders wordt geharmoniseerd en naar een feestelijk slot wordt opgezweept.

Marinus de Jong

Marinus de Jong

Marinus De Jong, eveneens geboren in de 10 jaren voor de eeuw-wisseling, werd in Oosterhout in het Nederlandse Noord-Brabant geboren, maar ging studeren in Antwerpen, en werd later tot Belg genaturaliseerd. Hij werd een beroemd piano-virtuoos en een zeer actief componist, die tot op zeer hoge leeftijd productief bleef. De vioolsonate “Pacis, Doloris et Amoris” bestaat uit 3 delen, en werd intens beinvloed door de Gregoriaanse muziek, die De Jong intensief had bestudeerd toen hij zich tijdens de eerste wereldoorlog terugtrok in de benedictijnerabdij in zijn geboortedorp Oosterhout. De oudmodische toonaarden worden ingebed in een verder zeer traditionele laat-Romantische taal. Het eerste deel is een lang uitgesponnen, virtuoos en polyfoon uitgewerkt Allegro pastorale, waarna het kalme tweede deel klinkt als een innig gebed. Hierna volgt een opgewekte en jubelende finale, die tot slot met een terugkeer naar het beginthema van het eerste deel de gehele sonate met een groots gebaar afsluit.

 

 

Fedra Coppens

Fedra Coppens

Fedra Coppens begon op 6 jarig leeftijd met vioollessen in de academie van Sint- Niklaas. Zij kreeg les van Mevr. Van Egghen en Mr Delcourte. Haar laatste jaar daar sloot ze af met grootste onderscheiding en als laureaat van de Dexia wedstrijd. Ze studeerde verder aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel voor viool bij Clemens Quatacker en Kati Sebesteyen. Zij volgde tevens schriftuur als hoofdvak bij Raphael D’haene. In 1999 behaalde ze haar Meesterdiploma voor viool met grote onderscheiding.

Na jaren als freelancemuzikant in verschillende orkesten (De Philarmonie, Symfonieorkest van Vlaanderen, Il Novicento) en diverse theatershow’s (Juke Box 2000, Els De Schepper: intiem en Puur, Europese tournee Björk) startte Fedra de opleiding als Suzuki leerkracht bij Wilfried Van Gorp. In 2004 richtte ze samen met Hilde Pijnenborg Villa Viola op.
Ze is een veelgevraagd violist voor CD opnames (oa. Axelle Red, Kid Safari, Gorki, Barbara Dex, C louseau, Tom Helsen) en verschillende orkesten. In 2010 startte ze samen met collega’s uit de academie van Bornem het pianokwintet Scaldis op. Met het ensemble ‘Bo-salon’ luistert ze feesten en recepties muzikaal op.
Ze behaalde in 2010 haar 5e level in de Suzuki methode en is nu Europees Suzuki leerkracht. Fedra geeft les in de academie van Bornem naast haar activiteiten voor Villa viola. Ze is ook werkzaam voor de Belgische Suzuki vereniging o.m. met het inrichten van muziekkampen en workshops.

Peter Verelst

Peter Verelst

Peter Verelst begon op 5-jarige leeftijd met systematische pianolessen. Later combineerde hij zijn middelbare studies, zijn studies geneeskunde en zijn specialisatie tot anesthesist met een intensieve studie muziek, o.a. bij de gerenommeerde Belgische pianist Jozef De Beenhouwer. In 2003 won hij de eerste prijs op de nationale “Musicologica”  pianowedstrijd in Leuven. Nu nog volgt hij regelmatig les bij Elisabeth-concours-winnaar Vitaly Samoshko.

Peter is een gepassionneerd kamermusicus en treedt regelmatig op in België en Nederland met bevriende muzikanten zoals Lucie Stepanova, Bud Fenker en Jan Sciffer. Sinds enkele jaren vormt hij een vast duo met de violiste Fedra Coppens, en samen verzorgden zij al heel wat concerten in België en Nederland. Peters zoektocht naar onbekende pareltjes uit het laat-romantische kamermuziekrepertoire leidde al tot uitvoeringen van werken van vergeten componisten als De Jong, Roslavets, Medtner, Catoire, D’Indy, wier muziek te mooi is om onder het stof te laten liggen.

Sinds 2012 werkt Peter als anesthesist in het AZ Nikolaas in Sint-Niklaas in België.

Aansluitend bespeelt Piet Hamelink, beiaardier op verschillende carillons te Zeeuws-Vlaanderen, het carillon van het Stadhuistorentje. Zijn in thematiek aansluitende programma kan in de aangename Stadhuistuin worden beluisterd.

Aanvang 15.30 uur.

De gehele reeks Stadhuisconcerten is te vinden op de website