Piet Rijken zag het levenslicht op 1 februari 1915 in Middelburg.

Al snel ontwikkelde Rijken zich tot een verdienstelijk schilder. Hij was volledig autodidact. In die periode, het was crisistijd, kon men van kunst niet leven. Daarom werkte aanvankelijk als politieagent.

Na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog nam Rijken het besluit zich volledig op de schilderkunst te richten. Enige tijd later trouwde hij met Nelly Hesseling. Zij kregen drie kinderen.

Piet Rijken - jaren 50

Piet Rijken – jaren 50

Fijnschilder

Rijken was heel zijn leven geboeid door de vergankelijkheid van de dingen. Dit thema bleef hem interesseren. Hij ontwikkelde zich tot een traditioneel fijnschilder die voor de rest van zijn leven deze ambachtelijke traditie trouw bleef.

Desondanks wilde hij zich niet beperkt zien. In het midden van de vorige eeuw produceerde hij ook landschappen in een veel grovere opzet. Hierbij zette hij zijn hele doek op met een paletmes.

In een volgende periode schilderde hij zeegezichten in de zogenoemde pointillistische stijl.

Somber maar precies

Somber maar precies

Het werk van Rijken is goed in twee perioden op te delen. Zijn vroege periode had veel gemeen met het werk van de stilleven schilder Raoul Hijnckens. Dat werk droeg een sombere boodschap uit en was een weerspiegeling van de tijd voorafgaand en net na de Tweede Wereldoorlog.

Meer kleurrijk

Later ontwikkelde hij een kleurrijker stijl die minder somber was. Aan het einde van de jaren vijftig brak voor Rijken een minder productieve periode aan. Dat had twee redenen. Zijn nieuwe buren bouwden een hoge muur als tuinscheiding waardoor, volgens Rijken, de lichtinval in zijn atelier plots heel anders was.

Maar waarschijnlijk belangrijker, in diezelfde periode brak de moderne, abstracte kunst door. Groepen als Cobra stonden in het middelpunt van de belangstelling. Het traditioneel, ambachtelijk werk dat Rijken maakte, verloor aan belangstelling.

Stilleven met viool

Stilleven met viool

In 1961 verhuisde het gezin naar een boerderijtje buiten de stad. Hofje “Klein Poppenroede”. Hier brak een periode aan waarin Rijken helemaal niet meer schilderde. Heel af en toe maakte hij nog schetsen. Hij bleef in zijn levensonderhoud voorzien door monumentale kunstwerken voor gebouwen te ontwerpen waaronder wandschilderingen, mozaïeken en draadplastieken.

In 1964 overleed zijn vrouw en vanaf dat moment leek Rijken volledig van slag.

 

 

Aan het einde van de zestiger jaren van vorige eeuw pakte hij de draad weer op en begon weer te schilderen. Aanvankelijk somber maar al snel werd zijn werk weer kleurrijk. Hij hertrouwde in 1973 en vanaf dat moment brak een periode van buitengewone productiviteit aan.

Rijken exposeerde door het hele land. Toch had hij nooit de ambitie bekend te worden. Zoals hij het zelf zei: “Ik leef voor de Kunst”.

Domkerk Veere

Domkerk Veere

Piet Rijken overleed op 27 december 2001. Wie Rijken was werd het beste door zijn zoon verwoord: De scheiding tussen kunst en ambacht is een verwrongen beeld uit de late 19de eeuw, die de kunstenaar zet op een plaats die hem niet toekomt en de ambachtsman op een plaats die hem onwaardig is”.