De term Keltische muziek is feitelijk een hedendaagse, maar grove aanduiding van een grote groep van verschillende stijlen, waarbij men hoofdzakelijk doelt op de traditionele muziek uit Ierland, Schotland, Wales en Bretagne. Doordat platenmaatschappijen, muziektijdschriften en recensenten alle muziek uit Ierland en Schotland vaak samen onder één “Keltische” noemer proberen te brengen, werden allerlei stijlen en stromingen feitelijk op één hoop geveegd. Zo was er een tendens om zaken, zoals mystiek, new-age, fantasy en middeleeuwen  en de muziek van de “Keltische” streken, abusievelijk met elkaar te verwarren. In de sfeer van new age, bedoelt men bijvoorbeeld de muziek die als ontspannen, mystiek en verheffend wordt ervaren. Een recent voorbeeld in dit verband, is de filmmuziek van Howard Shore in Peter Jacksons filmtriologie The Lord of the Rings. In de film zelf wordt de fantasy-wereld van Tolkien doorspekt met Keltische en Germaanse elementen. In muzikaal opzicht wordt dit nog eens extra ondersteund, deels vanwege de bijdrage van de Ierse zangeres Enya, doch ook vanwege de in de film aangewende dansmuziek, waarin een Iers idioom valt te onderkennen.

Lord of the Dance - Foto Merlin - httpscommons.wikimedia.org.

Lord of the Dance – Foto Merlin – httpscommons.wikimedia.org.

In de jaren tachtig van verleden eeuw nam deze vorm van muziek een hoge vlucht, mede te danken aan de muziek van Clannad en de imponerende optredens van de groep Lord of the Dance, de wereldberoemde danceshow, in 1996 opgericht door Michael Flatley.

Keltische muziek werd populair maar die populariteit verdween even snel. Wat overbleef was echte Keltische muziek, gespeeld door kleine groepen, voor een klein publiek door groepen die deze vorm van folkmuziek met een enorm plezier en vol energie voor hun publiek  brengen. Kortom; terug naar de basis.

Oorsprong

In 1995 kocht Jan van Wallenburg een tinwhistle. Letterlijk vertaald betekent het “een blikken fluit”. Dit blaasinstrument werd in de 18de eeuw in Engeland ontworpen door Robert Clarke. Later werden deze typische fluiten ook vervaardigd uit messing of aluminium. Tegenwoordig uit hout of kunststof. Deze fluit, waarvan de zes vingergaten drie aan drie staan, heeft zijn intrede gedaan in de Keltische muziek en is de basis van deze typische muziek.

Relaxte leden van Windbroke

Relaxte leden van Windbroke

Duo

In diezelfde periode besloot John van Rossem zich een bodhrán  aan te schaffen en les te gaan nemen. Een bodhrán is een Ierse lijsttrommel. Ze wordt bespeeld met een trommelstok met één of twee slageinden. Als de bodhrán met een hand wordt bespeeld kan de speler met de andere hand de toon in hoogte laten veranderen. Hij doet dit door de hand tegen het vel te houden en van boven naar beneden te bewegen of op andere manieren tegen het vel te houden en te drukken. Ook deze bodhrán maakt een vast onderdeel uit van de Ierse en Keltische muziek.

Jan en John kwamen met elkaar in contact en ze begonnen, samen met anderen,  voor hun plezier muziek te maken. Zo ontstond een groepje mensen die Ierse, Schotse en in de breedste zin Keltische muziek speelden.

Jan van Wallenburg

Jan van Wallenburg

John van Rossum

John van Rossum

 

 

Windbroke

Na een aantal jaren samengespeeld te hebben en met de nodige wisselingen in de bezetting en in de naam, ging de inmiddels tot ‘Band’ gepromoveerde muziekgroep op bescheiden schaal optredens verzorgen. Vanaf 2010 werden deze concerten serieuzer en was Windbroke regelmatig te gast in de Zeeuwse folk scene.

Een van de bandleden ging echter emigreren naar Noorwegen, een ander liet Nederland achter en vestigde zich op Aruba. Het duurde tot 2013 voor Windbroke definitief in haar huidige samenstelling een vaste bezetting kreeg. Deze bestond uit:

Ed van der Kuijl

Ed van der Kuijl

Jaap van Liere

Jaap van Liere

 

Jan van Walenburg – High en Low whistles;

Jaap van Liere – Gitaar, accordeon, whistles, banjo, mandoline, mondharmonia en zang;

Ed van der Kuijl –  Zang en gitaar;

John van Rossum – Bodhrán, bones, andere percussie en audiotechniek.

 

 

Albums

Het duurde tot 2014 voor Windbroke opnames ging maken voor een CD. Een sprong in het duister want de CD werd gemaakt in eigen beheer. De opnamen vonden deels plaats in een traditionele houten hut, een ‘hytte’, in Noorwegen. Andere opnamen werden gemaakt in de bibliotheek in Vlissingen. Hieruit werden nummers geselecteerd voor de eerste CD die de toepasselijke naam ‘The Library Sessions’ kreeg.

The Library Sessions

The Library Sessions

Aan het einde van 2017 zag een tweede CD het daglicht. Deze werd opgenomen op de oefenzolder in Ritthem. Deze CD was volgens de leden van Windbroke bijna perfect. Vandaar dat ze als naam ‘Beagnach’ kreeg. Vertaalt vanuit het Keltisch betekent Beagnach ‘bijna’.

Om een idee te krijgen van het bijna perfecte kunt u hier een drietal  Hornpipes  van deze CD bekijken en beluisteren.

Toeren

Na het uitbrengen van de eerste CD ‘The Library Sessions’ werd Windbroke steeds vaker gevraagd op te treden. Dat leidde tot een toer waarbij werd opgetreden in diverse kleine Zeeuwse kerkjes. Deze optredens vielen in zo goede aarde dat de theaterwereld belangstelling begon te tonen. In 2016/2017 was een theatertoer het gevolg. Er werden diverse theaters in en rondom Zeeland aangedaan.

Windbroke, muziek waar hetplezier van afspat

Windbroke, muziek waar het plezier van afspat

 

 

Tijdens het realiseren van de CD Beagnach keerde het verlangen terug opnieuw op te gaan treden in kerken. Aantrekkelijk en bijzonder voor de leden van Windbroke was de hartelijke ontvangst in intieme kring. De traditionele muziek van Windbroke past uitstekend in de vaak prachtige akoestiek van deze historische gebouwen.

 

Een concert van Windbroke is dan ook zeker een aanrader.

 

Voor meer informatie, contact, boekingen en speelprogramma kunt u terecht op de website van Windbroke.