Facebook is een leuk medium. Er kwam een paar jaar geleden een foto voorbij van helmgras, duinen en strand. Precies in de sfeer die wij met onze net gestarte website weer wilden geven. We namen contact op met de maker. Een paar dagen later troffen we elkaar op  ons kantoor in Bruinisse.

simpel stukje duin

Zo begon het met een simpel stukje duin

 

Aren Admiraal. Een aardige man. We spraken over allerlei dingen. Dingen die we gemeen hadden. Fietsen, duiken en fotograferen. Typisch zoveel overeenkomsten als we hadden. Maar de belangrijkste was toch wel fotografie.

 

Na drie uur ging hij terug naar huis. Er was een klik en we hadden een afspraak gemaakt. Hij verbond zich als freelance fotograaf aan Zalig-Zeeland. Diezelfde avond veranderden wij de profielfoto’s om onze facebookpagina’s door foto’s van Aren.

In de loop van de afgelopen jaren kwamen er steeds meer foto’s van Aren op onze website te staan. Maar voor de meest essentiële was geen plaats. Waarom? Aren produceerde kunstwerkjes die niet bij onze artikelen pasten. Maar niet onvermeld mochten blijven.

Hij ontwikkelde een manier van fotograferen die zijn weerga niet kende. Plaatjes vol nostalgie met een feilloos oog voor detail. Plaatjes die een romantisch beeld van een vergane tijd opriepen. Plaatjes waarbij je even stil stond en je afvroeg: “Wat heeft zich hier vroeger afgespeeld”. De foto’s van Aren riepen vragen op en realiseerden beleving. Ze brachten ook weemoed.

 

 

Wat waren we trots op deze buschauffeur die veel meer kunstenaar was dan hij zichzelf realiseerde.

Zijn foto’s toonde ons de vergankelijk van de dingen. Maar wilden ook relativeren. Maak je niet druk. Alles gaat voorbij.

Facebook is een rot medium. Vanmorgen kwam er een foto voorbij van een lachende Aren Admiraal, omringd door enige familieleden. Met daaronder het bericht dat Aren is overleden. Voor ons een klap.

Nooit geen gezellige en soms diepgaande gesprekken meer met een man die inmiddels een vriend was geworden. Nooit meer vragen: “Heb je er trek in om naar Sint-Annaland te gaan en foto’s voor ons te schieten?”

Nooit meer praten over waarom de ene foto zo was genomen en de andere vanuit een ander perspectief. Nooit meer praten over plannen en uitgeven van je foto’s.

 

 

De artikelen ‘Aren Admiraal – onze fotograaf’  en ‘Aren Admiraal > Kunstenaar’ zullen nooit van onze website verdwijnen. Wij zullen je kunstwerken uit blijven dragen. Wij blijven ons je lach, soms zelfs schaterend herinneren.

 

Aren, we zullen je nooit vergeten, Het gaat je goed maat.