Zeewieren zijn organismen die er plantachtig uitzien. Vaak kun je een stengel en een blad zien. Dikwijls heeft zeewier ook een soort wortel waarmee het zich vast kan hechten aan een ondergrond. Denk bijvoorbeeld aan stenen van een dijk en paalhoofden. Hoe ruwer de stenen van een dijk zijn of het hout van de palen, des te makkelijker zeewier er zich aan hecht.

Ook is er zeewier dat simpelweg, zonder zicht vast te hechten, in zee rond drijft.

Waarom geen zeewier op het strand?

De Zeeuwse kust bestaat uit zand. Dit is niet geschikt voor zeewier om te groeien omdat het zand te veel beweegt. Golven en stroming zorgen ervoor dat zand zich steeds verplaatst en biedt daarom geen houvast voor de planten. Wel zie je op strekdammen en paalhoofden zeewier groeien. Het wier dat je op het strand aan de waterlijn ziet is vaak aangespoeld wier dat is losgeraakt aan kusten in Engeland of Frankrijk.

Liefst harde ondergrond

Liefst harde ondergrond

Een rijke zeewierflora op dijken en in havens

 De kust rond de Ooster- en Westerschelde en het Grevelingenmeer bestaat uit dijken. Overal havens met havenhoofden, steigers en pontons waar zeewier zich ook prima aan kan hechten. In het hele Deltagebied is er dan ook sprake van een rijke zeewierflora. Men schat dat er alleen al in de Oosterschelde ongeveer 150 verschillende soorten zeewier voorkomen. Enkele soorten komen in grotere hoeveelheden voor: wakamé, roodhoorntjeswier, zeesla, codium, visdraadwier en Japans bessenwier. Als het laagwater is kan men duidelijk zien dat er verschillende zones zijn. Elk met een andere soort begroeiing. Deze zones zijn op een natuurlijke wijze ontstaan. Verschillende wiersoorten zijn niet allemaal even goed bestand tegen uitdroging. De soorten die daar het best tegen kunnen vindt je bovenaan de dijk.

Zeewier seizoen

Zeewier heeft duidelijke seizoenen. In februari en maart oogst men bijvoorbeeld erg veel visdraadwier, wakamé, zee-eik en Japans bessenwier. Als het water in de Oosterschelde warmer wordt, worden andere soorten geoogst. Vooral veel zeesla en roodhoorntjeswier.

Groene wieren

Groene wieren

Zeewier is een overlever

Zeewier is ongelooflijk sterk. Dat moet ook wel want de schijnbaar kwetsbare plantjes moeten in staat zijn te overleven in omstandigheden met golven, wind en de zon. Al het benodigde voedsel halen ze uit het water. Aan de andere kant zien zeewieren er juist niet sterk uit. Als ze rechtop in het water staan valt dit wel mee, maar als het laagwater wordt hangen ze vaak over de stenen aan de glooiing van een dijk en ziet het er slap uit.

De kleur zeewier bepaalt de categorie

Zeewier kan in verschillende categorieën ingedeeld worden op basis van de kleur die het heeft. Er zijn drie kleuren: groen, bruin en rood. Deze verschillende kleuren hebben een allemaal ook een verschillende plaats in het water.

  • Groenwieren bevinden zicht in de ondiepten. Denk aan de zeesla, die soms gewoon ronddrijft in de Oosterschelde en die iedereen wel kent;
  • Bruinwieren bevinden zich enkele meters onder het wateroppervlak. Afgebroken stukken suikerwier (met de opvallende stevige stengel in het midden) heeft iedereen die weleens langs de zeedijk struint, zeker gezien;
  • Roodwieren zie je niet aan de zeekant. Die bevinden zich op diepere plaatsen.
Bruine wieren

Bruine wieren

Verschillende vormen

Zeewier kom je tegen in bepaalde vormen.

  • Blad, stengel. Een voorbeeld dat iedereen wel kent is zeesla. Ook zie je vaak een stengel waar het blad aan vast zit;
  • Draad. Visdraadwier komt voor in de Oosterschelde. Het heeft veel weg van een kluwen (groene) visdraad dat helemaal in elkaar zit gedraaid;
  • Vertakkingen. Net als bij planten op het land vertakt een stengel zich steeds;
  • Blazen. De naam blaaswier zegt het al. Dit wier is volop te zien aan de zeedijken. De blaasjes zorgen ervoor dat het wier onder water rechtop kan staan. In Zeeland wort deze soort gebruikt in de oestercultuur. Bovenop de oesters in de mandjes wordt een laagje van dit wier gedaan om ervoor te zorgen dat de oesters zo strak mogelijk verpakt zitten. In de volksmond noemt men deze soort ‘klappers’. Als je erop trapt als ze opgedroogd zijn, ‘klappen ze uit elkaar’.
Rode wieren - foto Wadden Zeeschool

Rode wieren – foto Waddenzeeschool

Groenwieren

Groenwieren hebben hetzelfde type bladgroen als planten op het land en groeien snel. Het bekendste groene zeewier is ongetwijfeld de zeesla. Die soort kom je vaak tegen aan de waterkant. Aan de dijk, op het strand of het drijft gewoon in het water.

Gebruik in de keuken.

Al deze hierboven genoemde wieren hebben hun eigen karakteristieke smaak. Maar allemaal hebben ze één overeenkomst. Ze zijn perfect te gebruiken in uw dagelijkse keuken. Leer daarom de smaak van wieren te ontdekken en ga een verder kijken dan het bekende zeekraal.

Zeekraal

Zeekraal

Zoeken

Het Nationaal Park Oosterschelde heeft op de website een interessante zoekkaart gepubliceerd over zeewieren die je hier gratis kunt downloaden. Klik  hier  en vervolgens op ‘wieren’. Leuk om met de kinderen op ontdekkingstocht te gaan of als hulpmiddel voor een spreekbeurt,