Schuddebeurs (Schoddebozze) is een buurtschap op een kleine vijf kilometer afstand van Zierikzee. Samen met Noordgouwe vormt Schuddebeurs de Noordgouwepolder.

Heerlijkheid Noordgouwe

Tot de veertiende eeuw lag er op deze plek een water, de Gouwe, dat de eilanden Schouwen, Duiveland en Dreischor van elkaar scheidde. Dit water verzandde en in 1374 werd de noordelijke tak van de Gouwe ingepolderd door tussen Schouwen en Dreischor twee dammen te leggen. Deze belangrijkste inpoldering in de Gouwe vond plaats in 1374 en kwam als afdamming tot stand op een gors tussen Schouwen en Dreischor, dat door hertog Albert was verkocht aan de rentmeester in Zeeland van de graaf van Bloois. De polder behoorde tot de heerlijkheid Noordgouwe.

Later ontstonden hier nederzettingen.

De situatie rond 1300

Over de naamgeving bestaan verschillende lezingen. Schuddebeurs zou kunnen duiden op een lokale herberg uit de 17de eeuw, waar je beurs werd leeggeschud. Anderen beweren dat het betrekking heeft op de zakkenrollers die hier eeuwen geleden je portemonnee schudden.

In ieder geval staat vast dat Schuddebeurs ergens in de 15de eeuw moet zijn ontstaan als gehucht van landbouwers. Later werd de herberg het middelpunt van het gehucht.

In de Gouden Eeuw veranderde het buurtschap. Vanwege de betrekkelijk korte afstand naar Zierikzee en het feit dat de weg van en naar die stad berijdbaar was vonden veel rijke inwoners van Zierikzee de weg naar de, meerdere, herbergen die er in die tijd hebben moeten gestaan. Maar het bleef niet bij herbergbezoek.

Buitenverblijf Heesterlust

 

In Noordgouwe en Schuddebeurs werden maar liefst dertig buitens gebouwd waar het grote geld van Zierikzee de zomermaanden doorbracht. Zij werden omgetoverd tot ware lustoorden. Van die buitenverblijven zijn er thans nog acht zijn overgebleven.

 

 

 

De rechtspraak in de 15de eeuw lag in Zierikzee. Voor vergrijpen waar we nu om lachen werden strafbedevaarten opgelegd. Veel mannen werden op bedevaart gestuurd naar Santiago de Compostella, ook wel de Jacobusroute genoemd. Bij wijze van straf werd een tocht naar het graf van de apostel Jacobus opgedragen.

Prent van een boetedoenster

Voor vrouwen werd die tocht als te zwaar gezien. Zij mochten zich beperken tot een straftocht naar de Adianuskerk in Dreischor.

Hoewel het een niet al te lange tocht was, werd er toch uitgerust bij de uitspanning (nu hostellerie) Schuddebeurs. Als herinnering aan deze pelgrimstochten werd in de tuin van deze herberg een beeldje opgericht.

Monumentje voor de pelgrims in Schuddebeurs

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Van de overgebleven buitenverblijven van vier eeuwen geleden zijn Mon Plaisir en Weelzicht nog bewaard gebleven.

Omstreeks 1750 werd Mon Plaisir verbouwd door mr. Anthonie Ockerse, burgemeester van Zierikzee. Eerder was het een hofstede die al in de 16e eeuw werd bewoond..

Het huidige landhuis dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw. Aan een van de zijkanten is een veelhoekige tuinkamer gebouwd.

Van de geometrische tuinaanleg zijn enkele restanten behouden bij de omvorming van het park rond 1830 in landschappelijke stijl.

Mon Plaisir

Soms haalt de commercie de historie in. Buitenplaats Weelzicht werd in 1795 gebouwd. Later raakte het gebouw in  verval en de Tweede Wereldoorlog leek een definitief einde te maken aan het bestaan. Toch werd er gewerkt aan het behoud van de buitenplaats.

In 2018 werd Weelzicht compleet verbouwd en gerenoveerd, met behoud van alle authentieke elementen. Het biedt nu plaats aan maximaal 24 gasten.

De aangepaste schuur van Weelzicht

Staatsbosbeheer beheert de bossen bij deze twee vroegere buitenplaatsen.

 

 

 

In Mon Plaisir is tussen 2000 en 2005 het Bos van de toekomst geplant. Mensen konden tegen betaling iets herdenken (jubileum, overlijden, geboorte) door hier een boom te planten. Inmiddels is het bos “vol” wat een fantastisch gezicht aflevert.

 

 

De Kakkersweel is een klein en intiem natuurgebiedje en te vinden tussen Noordgouwe en Kerkwerve.
Dit is een waterplas met een brede rietkraag en een brede oever. De weel is ontstaan bij een dijkdoorbraak van de Gouwe. In dit kleine natuurgebied broedt de kleine kiekendief en hoort u in het voorjaar onder meer de kleine karekiet en de rietgors. Zomer en winter kunt u hier het dagelijks leven van tientallen eenden gadeslaan.

Vechtende kiekendieven – foto Erik Veldkamp

Voor wandelaars heeft Schuddebeurs iets speciaals. Het trekpontje stelt u in staat op eigen kracht de Schouwse vaart over te steken. Dit voetveertje maakt onderdeel uit van het wandelnetwerk ‘Langs water en land’. Vroeger kon men alleen wandelen in het bos of op de dijk. Door de aanleg van dit pontje kan met indien gewenst de hele dijk aflopen tot Zierikzee of Brouwershaven.

 

 

 

 

Rust op een heerlijk terras

 

Schuddebeurs is meer dan een gehucht, overblijfsel uit de middeleeuwen. Het is prachtig natuurgebied dat meer dan de moeite waard is. Het bosgebied is vrij toegankelijk. Fervente sportvissers kunnen in de brede poldergang achter Mon Plaisir met een vergunning vissen. Ook ruiters hebben vrij toegang tot het gebied.

Bent u op vakantie op Schouwen-Duiveland of heeft u behoefte aan een stille dag, dan mag u Schuddebeurs zeker niet overslaan.

Schuddebeurs, de verbazing begint al bij het binnenrijden