Voor Zalig-Zeeland zwerven we vaak, gewapend met een camera, door de provincie op zoek naar nieuws en plaatsjes. Natuurlijk ook bij het straô rijden.

Vier jaar geleden zagen vaak we dezelfde man. Rijzig, grijs, beschaafd brilletje en rustig pratend. Zo ook weer tijdens het straô rieën op het strand van Burgh-Haamstede. Daar liep hij weer. Rubberlaarzen aan om het aanrollende water met open blik tegemoet te treden. Een aantal camera’s, sommige met telelenzen om zijn nek.

 

We raakten aan de praat en maakten kennis met de Goese fotograaf Carel Bruring, een geïmporteerde Zeeuw net zoals wij zelf, maar ook met een fascinatie voor onze provincie. Na ons korte gesprek zagen we hem rennend met zijn apparatuur langs het strand, zoekend naar de ideale foto.

Hoewel het gesprek kort was, hadden we net genoeg tijd om onze adres gegevens uit te wisselen. Drie dagen later spraken we elkaar via de telefoon. We besloten samen te gaan werken en hij stuurde foto’s van evenement in Burgh-Haamstede. Dat was het begin van onze samenwerking. Tal van foto’s van Carel sieren onze website.

We gingen samen aan boord om de eerste kreeft uit het water gelicht te zien worden. We waren getuigen van de eerste oestervangst. Hij verzorgde voor ons foto’s van Ride for he Roses en hij leverde foto’s van evenementen zoals braderieën en kerstmarkten. Carel stond altijd klaar.

Hoewel we op politiek vlak een andere kleur voor stonden hadden we respect voor elkaar. Ook als tijdens onze gesprekken de verschillen hoog op konden lopen. Ik herinner me nog zijn teleurstelling toen hij, om gezondheidsredenen, samen met gelijkgestemde verwanten, niet mee kon gaan naar het zuiden van Europa om vluchtelingen op te halen. Zijn gezondheid liet hem in de steek.

Zoals  je in mijn herinnering blijft

Ik schrok me verleden jaar een hoedje toen ik hoorde dat hij met hartproblemen was opgenomen in het ziekenhuis. Maar hij kwam het weer te boven. We maakten een afspraak om dat goede nieuws te vieren. Samen op een zonnige dag op een terras genieten van het leven, een goed glas wijn en bijpraten.

Die afspraak zou er niet meer komen hoorde ik gisteren. 62 jaar en plotseling niet meer onder. Voorgoed weg. Door de huidige coronacrisis niet eens meer in staat om behoorlijk afscheid van Carel te kunnen nemen. Het leven is hard en oneerlijk.

Maar je weet goede vriend dat ik je om alles wat je was, zal missen. Je altijd positieve kijk op het leven. De diepzinnige gesprekken die we hadden. Je schitterende fotowerk. Als Carel, een geweldig mens.

Je laat een gat achter voor  mij en voor veel anderen. Maar in mijn herinnering zul je altijd blijven leven.