Tot 1584 was Saeftinghe een plaats en tot 1570 een heerlijkheid in het oosten van Zeeuws-Vlaanderen.

De oudste vermelding van Saeftinghe dateert uit 821. Het werd toen nog Chaventinghe genoemd. Het was een domein van koning Lodewijk de Vrome. In de 13de eeuw werd het gebied ingepolderd. Verantwoordelijk hiervoor waren de monniken van de abdij Ter Doest. Omstreeks 1350 vierde Saeftinghe haar hoogtijdagen. De productie van zeezout, landbouw en moernering, dat is ooit door de zee overspoeld veen, om daaruit door verbranding zout te kunnen winnen. maakten van Saeftinghe een welvarende stad en niemand zat zonder werk.

Geul in het Verdronken Land van Saeftinghe

Geul in het Verdronken Land van Saeftinghe

Aan het einde van de 13de en het begin van de 14de eeuw kwam Saeftinghe in het bezit van de graaf van Vlaanderen. Omdat de stad vanwege haar ligging op de splitsing van de Honte en de Schelde van groot strategisch belang was, liet Gravin Margaretha II van Vlaanderen, vlak bij de stad een kasteel, het Saeftingher Slot bouwen. Ook werd hier een haven aangelegd. Schepen op de Honte moesten tol betalen.

In 1570 zette de Allerheiligenvloed het gebied nagenoeg geheel onder water. Alleen Saeftinghe en enkele kleine gebieden bleven boven de waterspiegel uitsteken.

Om strategische redenen staken, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, in 1584 Nederlandse soldaten de dijken door. Ook Saeftinghe verdween hierdoor voorgoed onder water.

Topografische kaart van 2015

Topografische kaart van 2015

Later groeide het ondergelopen land uit tot een kwelder- of schorrengebied. Hiermee wordt bedoeld een buitendijkse landaanwas die bij een gemiddeld hoogwater niet meer onderstroomd. Het Verdronken Land van Saeftinghe is het grootste aaneengesloten schorrengebied van Europa. Dit schorrenlandschap is een belangrijke voedsel- rust en broedplaats voor tal van soorten wad- en zeevogels. Aan de randen van de schorren paait veel vis.

In 1975 kreeg het Verdronken Land van Saeftinghe de wettelijke status van staatsnatuurmonument. Het beheer werd overgedragen aan de stichting Het Zeeuwse Landschap.

Erosie van het schor aan de buitenrand van Saeftinghe

Erosie van het schor aan de buitenrand van Saeftinghe

In de tachtiger jaren van de vorige eeuw is het gebied opgenomen op de lijst van Important Bird Areas van Bird Life International. Het hele Verdronken Land van Saeftinghe is door de Nederlandse overheid erkend als internationaal belangrijk “wetland”.

Op 18 juli 1995 is Saeftinghe aangewezen als Special Protection Area in het kader van de EU-vogelrichtlijn. In 2005 zijn deze vier aanwijzingen verenigd in een ontwerp aanwijzingbesluit Nature 2000 gebied Westerschelde en Saeftinghe.

Alles bij elkaar reden genoeg om dit unieke gebied met gepaste verbazing te bezoeken. De beheerder, het Zeeuws Landschap heeft een prachtige voorlichtingsfilm over het gebied gemaakt.

Voor actuele informatie, lees hier verder.