Op 10 juni 1979 werd in Goes Katinka Simonse geboren. Een normaal kind uit een normaal gezin. Wel had ze het al snel gezien in Zeeland en vertrok naar de ‘grote stad’. Ze had een missie; kunstenares worden. Men is dan geneigd te denken aan een meisje met een schildersezel. Maar niets was minder waar.

Katinka Simonse

Katinka Simonse

In 2005 studeerde Katinka af aan de afdeling design van het Sandberg Instituut in Amsterdam. Ze had inmiddels haar pseudoniem ‘Tinkebell’ aangenomen. Handelsmerk, zwaar opgemaakte roze ogen en grote roze bril.

Haar eerste spraakmakende project lag toen al achter haar.

Haar kat-en-tasje

In 2004 haalde Tinkebell de landelijke pers. Ze had, onder de naam ‘My dearest cat’ een handtas gefabriceerd met het bont van haar eigen kat. Daarbij gaf ze toe dat ze het dier zelf had gedood door het de nek om te draaien en daarna te villen.

Heel kunstminnend en dieren liefhebbend Nederland stond op haar achterste benen. Toch was het voor Tinkebell niet zomaar een moord op een dier om een apart handtasje te maken. Ze wilde een statement maken. Ze wilde de vraag oproepen waarom het als maatschappelijk gezien normaal is grote huisdieren als koeien en varkens om te brengen en te consumeren en kleine huisdieren met totaal andere ogen te bekijken.

Kattenhandtas - foto van de website van Tinkebell

Kattenhandtas – foto van de website van Tinkebell

Kuikentjes

In juni 2007 brak opnieuw paniek uit. Er werden zelfs Kamervragen gesteld vooruitlopend op haar nieuwe project ‘Save the males’. Daarbij wilde ze tijdens een eco-designmarkt in Platform 21 in Amsterdam 60 keukentjes door een versnipperaar te halen. Ze wilde daarbij de mensen met hun neus op het feit drukken dat de veehoudende sector op een afschuwelijke manier omgaat met mannelijke kuikens en onverbiddelijk afmaakt. Zie hier haar verklaring.

3 x scheepsrecht

In 2008 was het opnieuw raak. Tijdens de expositie ‘Save the pets’ in galerie Masters in Amsterdam, liet zij 95 hamsters tegelijk rondlopen in, in elke dierenwinkel te verkrijgen, hamsterballen. Ook hiermee wilde Tinkebell de dubbele moraal aan de kaak stellen. Waarom vinden mensen het heel normaal als thuis een hamster in een bal door de kamer rolt, maar wordt het onacceptabel als je er bijna 100 tijdens een expositie door elkaar laat rollen?

Publiciteit genoeg

Hamsterbal, speeltje of kwelling?

Hamsterbal, speeltje of kwelling?

Ze kwam hierdoor opnieuw uitgebreid in de publiciteit. Er volgden interviews en tv-optredens. De Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming nam de hamsters in beslag en de Partij voor de Dieren stelde weer Kamervragen, zoals hier.

Op 8 september 2009 en op 6 mei 2010 werd Tinkebell voor de politierechter gedaagd. De aanklacht was dierenmishandeling. Deze rechter verwees de zaak door naar de meervoudige strafkamer. Op 7 januari 2011 vond de zitting plaats. De rechtbank verklaarde het ten laste gelegde niet bewezen en spraak Tinkebell vrij. De kunstenares had haar punt gemaakt.

 

Tinkebell op Facebook

Tinkebell op Facebook

Levensbedreigend

Haar controversieel werk leverde regelmatig stormen van kritiek op. Ze werd overstroomd met haatmails en dreigbrieven inclusief doodsbedreigingen. Samen met Coralie Vogelaar bundelde zij een deel van deze hatelijke mails en brieven in het boek ‘Dearest Tinkebell’ dat in 2009 verscheen.

Ook schreef zij andere boeken zoals: Tinkebell en De Duitsers zijn uitgeschakeld.

Omslag Dearest Tinkebell

Omslag Dearest Tinkebell

 

 

 

 

 

Statement

Voor het bevrijdingsfeest in Vlissingen in 2013 ontwierp Tinkebell opnieuw een kunstwerk. De titel was Home Sweet Home. Ze wilde een maand lang exposeren met een tijdelijk opgetrokken woning waarin inwonende vluchtelingen Shirak uit Armenië en Ezzedin uit Soedan verbleven. Er was echter onduidelijkheid ontstaan over de vergunning. De burgemeester van Vlissingen stelde dat de woning ontruimd moest worden anders zou de politie worden ingeschakeld.

De vluchtelingen verlieten het huis, maar Tinkebell kon aantonen dat de vergunning, zij het mondeling, wel degelijk was afgegeven. Opnieuw maakte ze een statement.

Controverses

In haar projecten blijft ze de controverse zoeken. In het kader van ‘Save the World’ poseerde ze voor een naaktkalender. In Manilla ontmoette zij twee, nog jonge prostituees, Mitch van 18 en Cyris van 22. De ontmoeting vond plaats op “een deprimerende plek vol vieze oude mannen in Manilla” zoals ze het zelf omschreef. Om de meiden uit dit milieu te krijgen en een normaal leven te verwezenlijken, bedacht zij haar vijfde project voor Save the World.

Save the World

Poseren voor de blootkalender

Poseren voor de blootkalender

Voor Save the World had ze eerder projecten uitgevoerd. Zo kreeg een gezin in Guinee-Bissau een IKEA-interieur, ze redde een zieke straathond uit Gambia, ze schilderde huizen roze in een sloppenwijk in Lima en redde schildpadden van de soep.

Naast al deze creatieve bezigheden werkte ze ook als columniste voor het dagblad Trouw. Wellicht brak hier het begin van het einde van Tinkebell aan.

Zoals ze zelf aangaf: “Tinkebell was mijn alter ego, een soort bescherming. Ik kon me achter haar verbergen, dingen doen die ik zelf, als Katinka Simonse, moeilijk vond: zaken uitvergroten, shockeren en op die manier mensen proberen bewust te maken. “Dat was zo toen ik bij Trouw als columnist begon, maar dat is snel daarna veranderd. Ik heb Tinkebell nu niet meer nodig om iets te durven doen. Ik weet dat ik het kan.

Katinka of Tinkebell?

Katinka of Tinkebell?

 

 

“Sindsdien vallen Tinkebell en Katinka samen. Er bestaat geen uitknop meer. Ik kan geen moment van de dag meer stoppen met nadenken en werken. Dat is verschrikkelijk vervelend, maar het is gewoon zo. Tinkebell of Katinka, het maakt niet meer uit. Maar Tinkebell is nu eenmaal de naam waaronder veel mensen mij kennen.”

Hoe dan ook, deze Zeeuwse zal altijd van zich doen spreken. Haar eerlijke en oprechte betrokkenheid bij de wereld staat buiten kijf. Aan creativiteit ontbreekt het haar niet.

Altijd spraakmakend

Altijd spraakmakend