Aan het begin van 1950 zaten twee onderwijzers, L.W. de Bree uit Vlissingen en L. Lockefeer uit Hulst bij elkaar. Tijdens hun gesprek ontstond het idee een eigen tijdschrift uit te gaan brengen. Zij wisten de architect P.J. ’t Hooft uit Goes te interesseren. Maar, erg belangrijk, H. Pieters was de bibliothecaris van de provinciale bibliotheek en M.C, Verburg, directeur van het economisch-technisch instituut besloten hun medewerking te verlenen.

Eerste uitgave

Eerste uitgave

 

 

Zeeuws Tijdschrift

Op 14 oktober 1950 liep de eerste editie van het Zeeuws Tijdschrift van de persen. De doelstelling van de redactie was de kennis over Zeeland en haar bewoners uit te dragen aan een breed publiek. Populairwetenschappelijke artikelen moesten op een verantwoordelijke en toegankelijke manier aan een breed publiek worden gepresenteerd.

 

Tweede verjaardag

Tweede verjaardag

 

Populair

Met het uitbrengen van de eerste editie bleek het Zeeuws Tijdschrift een schot in de roos. Veel Zeeuwen, variërend van schrijvers en wetenschappers tot populaire publicisten werkten mee aan de daarop volgende edities. In de loop der jaren werden meer dan 3.000 artikelen die betrekking hadden op Zeeland gepubliceerd.

1995 Eerste omslag in Kleur

1995 Eerste omslag in Kleur

 

 

Metamorfoses

De derde jaargang onderging al een kleine aanpassing. Het omslag werd opgefleurd met een foto en werd in twee kleuren gedrukt. In 1990 werd dit vervangen door een omslag in vier kleuren.

In 1995 onderging het Zeeuws Tijdschrift een totale metamorfose. Voor het eerst werd het blad in kleur uitgegeven en in 1999 kreeg het omslag een vaste vormgeving.

 

 

In kleur en een herkenbaar omslag

In kleur en een herkenbaar omslag

 

 

 

Rommelig

Maar de frequentie van de edities was niet erg consequent. Zagen in de jaren 1995 en 1996 nog zes verschillende edities het daglicht. Vanaf 1997 was het aantal bladen dat van de pers rolden nog maar 5, om vanaf begin deze eeuw terug te lopen naar 4 en zelfs enkele keren 3 per jaar.

Wel moet daarbij worden opgemerkt dat de omvang steeds uitgebreider werd. Van een gemiddelde van 40 pagina’s in de jaren 90 van vorige eeuw, liep dat op tot soms wel 68 en 72 pagina’s.

Wat echter niet veranderde was de hoge kwaliteit van de artikelen. Maar voor een groot publiek behield het magazine het stempel van te wetenschappelijk en te weinig populair. Een blad voor de elite dus.

 

Beeldmark van de Zeeuwse Boekenprijs

Beeldmerk van de Zeeuwse Boekenprijs

Zeeuwse boekenprijs

In 2003 werd op initiatief van het Zeeuw Tijdschrift de Zeeuwse Boekenprijs gelanceerd. Het doel was een jury te laten bepalen, wat het beste boek was dat een Zeeuws onderwerp of geschreven door een auteur met een Zeeuwse achtergrond.  In 2009 sloot ook de PZC zich bij het initiatief aan.

De prijs bestaat uit een bedrag van € 1.000 en het zogenaamde Gouden Zeeuws Meisje.

Sinds 2018 is de prijs (uit de nood geboren) ondergebracht in de zelfstandige Stichting Zeeuwse Boekenprijs en wordt volledig georganiseerd door ZB.

 

Begin van het einde

In 2017 begonnen donkere wolken zich af te tekenen. Het aantal abonnees was sterk terug gelopen onder de invloed van de digitale mogelijkheden voor lezers. Van de losse verkoop moest het Zeeuws Tijdschrift het al helemaal niet hebben.

Terugloop

Geloof in eigen kunne was weg

Het Zeeuws Tijdschrift bleek een te grote schuld te hebben. Er was een negatief saldo van € 12.000. Aankloppen bij de provincie had geen zin. Want deze zag het niet als haar plicht het tijdschrift overeind te houden.

In 2016 trokken de voorzitter – en commissaris van de koning – Han Polman, penningmeester Jos Nijskens en hoofdredacteur Paul van der Velde zich terug. Met Van der Velde stopte ook de rest van de redactie. Koos Scherphuis werd waarnemend voorzitter.

 

Doorstart?

Vanaf dat moment leidde Het Zeeuws Tijdschrift een zieltogend bestaan. Ook de scherpte bij de redactie was ver te zoeken. Zo stond het laatste magazine in het teken van het Tholen 650 jaar. Aan het einde van het jubileumjaar van deze Zeeuwse stad kwam het Zeeuws Tijdschrift met hun artikelen over dit festijn. Een beetje mosterd na de maaltijd.

Aan media-expert Derk Sauer, die elk jaar de nodige maanden in Domburg woont, werd advies gevraagd. Hij stelde zich op het standpunt dat ‘papieren tijdschriften’ naar zijn idee hun langste tijd hadden gehad.

Een digitaal tijdschrift zag Scherphuis niet als een optie. Ook bij het opzetten hiervan stond de schuld stevig in de weg.

 

laatste uitgave

laatste uitgave

 

Definitief einde?

Inmiddels heeft het Zeeuws Tijdschrift zijn relevantie verloren. Sinds 2016 is er geen enkel nummer meer verschenen. Het lijkt er ook op dat niemand daaraan iets te heeft gemist. De 250 trouwe abonnees konden het blad niet overeind houden.

Hoewel er nog steeds officieel geen faillissement is uitgesproken mogen we aannemen dat er een einde is gekomen aan het leven van het Zeeuws Tijdschrift. Jammer voor de provincie, maar mogelijk ook wel een voorbeeld van slecht management en gebrek aan marketing.