Tony van Verre werd op 2 mei 1937 geboren in Middelburg. Niemand kon op die dag vermoeden dat hij tot een van de grootste radiomakers en tekstschrijvers van Nederland uit zou groeien.

Tony van Verre met zijn vrouw Josepha Mendels. 1982 – foto Rob Bogaerts Anefo-Nationaal Archief

 

Het begin

Op 1 oktober 1953 werd door de AVRO de jeugdafdeling Minjon opgericht. Bij Minjon konden jongeren, met professionele begeleiding hun eigen radioprogramma’s maken. Deze werden uitgezonden onder de titel ‘Op de Jonge Golf’. Minjon werd een kweekvijver voor de hele Nederlandse omroep.

Tony van Verre studeerde theaterwetenschappen. Hij was afgewezen voor de toneelschool en enigszins teleurgesteld meldde hij zich bij Minjon, waar hij doorbrak. Hier maakte hij een aantal programma’s waarna hij werd ontdekt door de VARA.

Henk Elsink (1963) foto Harry PotAnefo-Nederlands Archief

Henk Elsink (1963) foto Harry PotAnefo-Nederlands Archief

Samenwerken

Hij werkte mee aan het programma Vrij Entree, een radioshow van cabaretier Henk Elsink, waarvoor hij teksten schreef. Hij werkte aan 100 uitzendingen mee. In deze periode ontmoette hij Harrie Bannink.

Samen met deze componist maakte hij het programma ‘En dan heb je een chanson’. Hierin zong Van Verre, aan de piano begeleid door Bannink, en ontving hij gasten. Het merendeel van de teksten schreef Van Verre zelf.

Opmerkelijk is dat het programma al snel in de vergetelheid raakte. De liedjes echter niet.

Harry Bannink, foto Archief Beeld en Geluid

Harry Bannink, foto Archief Beeld en Geluid

 

 

 

Om een voorbeeld te noemen, Edwin Rutten zong, van de hand van Van Verre nummers als ‘Heerlijke Autoloze Zondag’ en ‘Toch Is Het Klote Zonder Jou’. Een liedje dat zelfs werd gebruikt in de toen mateloos populaire TV Show; Van Oekels Discohoek. Bekijk het hier. 

 

In de jaren zestig van de vorige eeuw maakte hij het programma “Tony van Verre ontmoet’. Dit programma werd uitgezonden op de zondagochtenden. Tijdens de uitzendingen interviewde hij, in die tijd, bekende Nederlanders. Hij sprak met schrijver Simon Carmiggelt, Vakbondsbestuurder Wim Kok,  schrijfster Annie M.G. Schmidt en chef kok Peter Fagel en acteur Ko van Dijk.

ko van Dijk – foto Jan Arkesteijn commons.wikimedia.org

 

 

 

Voor dit programma nodigde hij zijn gasten voor enkele dagen bij hem thuis, in Veere, uit en molk hen daar helemaal uit. Hij monteerde de gegeven antwoorden op zijn vragen, die hij er later uitknipte, en voorzag de stiltes tussen twee antwoorden van geluiden zoals het ruisen van de golven of vogels in zijn tuin. Zo maakte hij, zonder zelf te horen te zijn, een kant en klaar product. Zijn stem wilde hij niet laten horen, hij was daarvoor te nerveus. Joop Koopman, een radio en TV presentator, die bekend stond om zijn herkenbare stem en zijn zuiver en accentloos gesproken Nederlands, sprak de commentaren is. Hiermee zette Van Verre een trend.

Zilveren Reissmicrofoon

Van Verre kreeg voor deze serie programma’s de Zilveren Reissmicrofoon. Een prestigieuze Nederlandse radioprijs die in zwaar zilver is uitgevoerd. De prijs is genoemd naar Eugen Reiss, die in 1924 de microfoon zodanig verbeterde dat professionals bij de radio de nieuw ontwikkelde radiomicrofoon in gebruik namen.

Eens een Zeeuw, altijd een Zeeuw

Van Verre liet Zeeland nooit los. Hij had een huis in Veere gekocht en bleef hier zijn leven lang wonen. Hij bemoeide zich ook met de Zeeuwse politiek. Voor de Provinciale Zeeuwse Courant schreef hij bitse kritieken. Weinig positief over zijn collega’s die hij verweet zichzelf meer het onderwerp van het gesprek te maken dan hun gasten.

Hij werd dan ook terug gepakt met bepaalde grappen, zoals:  “Weet je hoe oud Tony van Verre is? “.  Heel oud want Mozes zag de Heer van verre”

Herdenken in de PZC

Herdenken in de PZC

Tony van Verre overleed op 12 maart 2000 in Veere. Hij, die ondanks een grote loopbaan, Zeeland altijd trouw bleef, liet Nederland op het gebied van radioamusement een groot oeuvre na.